Najczęściej używane skróty w kalendarzach liturgicznych

Najczęściej używane skróty w kalendarzach liturgicznych Uwaga: skrót podwojony oznacza l. mnogą, np. bb=biskupi
Ap	Apostoł
BN	Boże Narodzenie
b (Bp)	biskup
bm (Bp i M)	biskup i męczennik
Dk (Diak)	Diakon
Dr K	Doktor Kościoła
d (dz)	dziewica
dz m(Dz i M)	dziewica i męczennica
k (Kapł.)	Kapłan
m	męczennik
NMP	Najświętsza Maryja Panna
pp	papież
wyzn	wyznawca
z (Zak)	zakonnik lub zakonnica

Najczęściej stosowane skróty nazw dokumentów, książek, serii wydawniczych itp.

Najczęściej stosowane skróty nazw dokumentów, książek, serii wydawniczych itp.
AAS	Acta Apostolicae Sedis, Rzym 1909- (Akta Stolicy Apostolskiej)
AK	Ateneum Kapłańskie, Włocławek 1909-
ASS	Acta Sanctae Sedis, Rzym 1865-1908 (zbiór akt Stolicy Apostolskiej przed rozpoczęciem serii AAS)
BF	Breviarium Fidei, wybór doktrynalnych wypowiedzi Kościoła, oprac. S. Głowa SJ i I. Bieda SJ (wydanie 2 zaktualizowane i poprawione, Poznań 1989)
CC	Corpus Christianorum, Brepols - nowe, powstające obecnie wydanie łacińskich pisarzy kościelnych
ChL	Christifideles laici, adhortacja posynodalna Jana Pawła II o powołaniu i misji świeckich w Kościele i świecie 30.12.1988)
Communio	Communio. Międzynarodowy przegląd teologiczny, Poznań 1980-
CSEL	Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum, Vindobonae 1886- (seria pism wybitnych chrześcijańskich łacińskich autorów kościelnych)
CT(h)	Collectanea Theologica, Warszawa 1949-
CT	Catechesi tradendae, adhortacja apostolska Jana Pawła II o katechizacji w naszych czasach (16.10.1979)
DA	Sobór Watykański II, Dekret o apostolstwie świeckich, Apostolicam actuositatem
DB	Sobór Watykański II, Dekret o pasterskich zadaniach biskupów w Kościele, Christus Dominus
DE	Sobór Watykański II, Dekret o ekumenizmie, Unitatis redintegratio
Denz.	Zob. DS
DF(K)	Sobór Watykański II, Dekret o formacji kapłańskiej, Optatam totius
DK	Sobór Watykański II, Dekret o posłudze i życiu kapłanów, Presbyterorum ordinis
DM	Sobór Watykański II, Dekret o działalności misyjnej Kościoła, Ad gentes divinitus
DRN	Sobór Watykański II, Deklaracja o stosunku Kościoła do religii niechrześcijańskich Nostra aetate
DS	H. Denzinger, Enchiridion Symbolorum (Wykaz doktrynalnych wypowiedzi Kościoła)
DSP	Sobór Watykański II, Dekret o środkach społecznego przekazywania myśli, Inter mirifica
DV	Dominum et Vivificantem, encyklika Jana Pawła II o Duchu Świętym w życiu Kościoła i świata (18.05.1986)
DWCh	Sobór Watykański II, Deklaracja o wychowaniu chrześcijańskim, Gravissimum educationis
DWK	Sobór Watykański II, Dekret o kościołach wschodnich katolickich, Orientalium Ecclesiarum
DWR	Sobór Watykański II, Deklaracja o wolności religijnej Dignitatis humanae
DZ	Sobór Watykański II, Dekret o przystosowanej odnowie życia zakonnego, Perfectae caritatis
Dz	Zob. DS
EK	Encyklopedia Katolicka, red. zbior, Lublin 1985-
EN	Evangelii nuntiandi, adhortacja apostolska pp. Pawła VI o ewangelizacji w świecie współczesnym (8.12.1975)
EV	Evangelium vitae, encyklika Jana Pawła II o wartości i nienaruszalności życia ludzkiego
FC	Familiaris Consortio, adhortacja apostolska Jana Pawła II (1981)
KDK	Sobór Watykański II, Konstytucja duszpasterska o Kościele, Gaudium et spes
KK	Sobór Watykański II, Konstytucja dogmatyczna o Kościele, Lumen gentium
KKK	Katechizm Kościoła Katolickiego
KL	Sobór Watykański II, Konstytucja o liturgii świętej, Sacrosanctum Concilium
KO	Sobór Watykański II, Konstytucja dogmatyczna o Objawieniu Bożym, Dei Verbum
KPK	Kodeks Prawa Kanonicznego (1983)
LE	Laborem exercens, encyklika Jana Pawła II
LM	Lekcjonarz Mszalny
MC	Marialis cultus, adhortacja apostolska pp. Pawła VI o należytym kształtowaniu i rozwijaniu kultu Najświętszej MaryiPanny (2.02.1974)
MD	Mulieris dignitatem, list apostolski Jana Pawła II o godności i powołaniu kobiety (15.08.1988)
MR	Mszał Rzymski
OR	L'Osservatore Romano, wyd. polskie Rzym 1980-
OWMR	Ogólne Wprowadzenie do Mszału Rzymskiego
PDV	Pastores dabo vobis, posynodalna adhortacja apostolska Jana Pawła II o formacji kapłanów we współczesnym świecie (25.03.1992)
PG	Patrologia graeca, I-CLXI, wyd. J.P. Migne, Paryż 1857-66 (zbiór dzieł greckich Ojców Kościoła)
PL	Patrologia latina, I-CCXXI, wyd. J.P. Migne, Paryż 1844-55 (2 wyd.1878-1890) (zbiór dzieł łacińskich Ojców Kościoła)
PO	Patrologia orientalis, I-XXL, wyd. R. Graffin i F. Nau, Paryż 1903-
POK	Pisma Ojców Kościoła, seria wydawnicza Poznań 1924-
PP	Przegląd Powszechny, Warszawa 1884-
PSP	Pisma starochrześcijańskich pisarzy, seria wydawnicza, Warszawa 1969-
RD	Redemptoris donum, adhortacja apostolska Jana Pawła II o konsekracji zakonnej w świetle tajemnicy Odkupienia (25.03.1984)
RH	Redemptor hominis, encyklika Jana Pawła II (4.03.1979)
RM	Redemptoris mater, encyklika Jana Pawła II o Błogosławionej Maryi Dziewicy w życiu pielgrzymującego Kościoła (25.03.1987)
RMs	Redemptoris missio, encyklika Jana Pawła II o stałej aktualności posłania misyjnego (7.12.1990)
RP	Reconciliatio et poenitentia, adhortacja apostolska Jana Pawła II o pojednaniu i pokucie w dzisiejszym posłannictwie Kościoła (2.12.1984)
SC	Sources Chrétiennes, wyd. H. de Lubac, J. Danielou, C. Mondéseret, Paryż 1941-, seria krytycznych wydań pism Ojców Kościoła i innych pisarzy kościelnych z tłumaczeniem na j. francuski
SRS	Sollicitudo rei socialis, encyklika Jana Pawła II o "społecznej trosce Kościoła", wydana z okazji 20-tej rocznicy Populorum progressio (30.12.1987)
STh	Summa theologica, św. Tomasz z Akwinu - Suma Teologii. Dalsze numery oznaczają części: I (prima - pierwsza), I IIae (prima secundae - pierwsza cz. drugiej), II IIae (secunda secundae - druga cz. drugiej), III (tertia - trzecia), XP (extra pars - część dodatkowa). Kolejny numer oznacza kwestie (np. q.1), następny artykuły (np. a.1), następny części artykułów (np. ad 1, sed contra)
VS	Veritatis splendor, encyklika Jana Pawła II o niektórych podstawowych problemach nauczania moralnego Kościoła (6.08.1993)

Pisownia skrótów i skrótowców

Pisownia skrótów i skrótowców

Zaczerpnięte z Wielkiego słownika ortograficznego PWN.

Maniakom skrótowym polecamy przeczytać publikację Zygmunta Saloni «O użyciu skrótów w tekstach polskich» (PDF, ok. 200 KB).

1. Reguły skracania wyrazów

   1. Stawia się kropkę po skrócie, który jest początkową literą lub początkowymi literami skróconego wyrazu, np.

      skróty rodzime: a. (= albo), g. (= godzina), o. (= ojciec), n. (= nad), p. (= pan, pani), r. (= rok, rodzaj), s. (= strona, siostra, syn), t. (= tom, tempo, tenor), al. (= aleja), bł. (= błogosławiony), dyr. (= dyrektor), godz. (= godzina), hr. (= hrabia), jun. (= junior), lic. (= licencjat), mies. (= miesiąc), ob. (= obywatel), os. (= osiedle), por. (= porównaj), prof. (= profesor), pl. (= plac, plan, plansza), ryc. (= rycina), ul. (= ulica), zob. (= zobacz), żeń. (= żeński);

      skróty obce: a. (= łac. anno — w roku), s. (łac. sanctus — święty), v. (= 1. łac. vel — albo, 2. łac. versus — wiersz, 3. łac. verte! — odwróć kartkę!, 4. łac. vide — zobacz, patrz), al. (= 1. łac. a linea — od nowego wiersza, 2. łac. alias — inaczej, czyli), ib. a. ibid. (= łac. ibidem — tamże), pl. (= łac. pluralis — liczba mnoga).

      Uwagi:
      

      1. W języku polskim skrót pojedynczego wyrazu kończy się na spółgłoskę. Do wyjątków należą: a. (= albo), o. (= ojciec) oraz skróty zapożyczone, np. ha (= hektar).
      2. Jeśli skrót kończy się na spółgłoskę miękką, której miękkość oznaczona jest w wyrazie nieskróconym literą i, np. junior, rycina, godzina, miesiąc, osiedle, to w skrócie miękkość ta nie jest zaznaczana: jun., ryc., godz., mies., os.
      3. Jeśli skrót kończy się na spółgłoskę miękką, której miękkość zaznaczona jest w wyrazie nieskróconym znakiem diakrytycznym, to w skrócie także znak ten pozostawiamy: żeń. (= żeński).
      4. W tekście skróty piszemy tym samym rodzajem pisma co inne wyrazy, tzn. w środku zdania nie używamy przy zapisie skrótu kursywy, nie stosujemy także wielkich liter.
      5. Jest wiele skrótów wieloznacznych: pisane tak samo, znaczą co innego. Por. np. skróty: s., al., v. Ich znaczenie odczytujemy z kontekstu, w jakim zostały użyte.
      6. Jeśli skrót kończy wypowiedzenie, to jego kropka jest jednocześnie kropką kończącą to wypowiedzenie, np. To jest spółka z o.o.
   2. Dla oznaczenia liczby mnogiej stosujemy skróty podwojone. W tym celu skróty jednoliterowe łączymy, stawiając na końcu kropkę, np.

      oo. (= ojcowie), pp. (= państwo), ss. (strony, siostry, synowie);

      skróty dłuższe powtarza się i po każdym z nich stawia się kropkę, np.

      prof. prof. (= profesorowie), dyr. dyr. (= dyrektorzy), kol. kol. (= koledzy).

      W przypadkach zależnych zarówno w liczbie pojedynczej, jak i liczbie mnogiej nie dodajemy końcówek fleksyjnych, np.

      Z prof. (= profesorem) Kowalskim pojechaliśmy na konferencję do Paryża;
      Informacja dla prof. prof. (= profesorów) Kowalskiego i Nowaka.

      Uwaga. Skróty mgr, dr, prof., inż., itp. stawiamy tylko przed nazwiskami i nie używamy ich jako samodzielnych wyrazów.
   3. Stawia się tylko jedną kropkę po skrócie nazwy dwu- lub wielowyrazowej, jeżeli wyrazy następne rozpoczynają się od spółgłoski, np.

      bm. (= bieżącego miesiąca), ds. (= do spraw), cdn. (= ciąg dalszy nastąpi), itd. (= i tak dalej), itp. (= i tym podobne), jw. (= jak wyżej).

      Uwaga. W nielicznych przypadkach stawia się kropkę po skrócie każdego wyrazu dla odróżnienia dwóch podobnych zapisów, np. br. (= bieżącego roku), ale: b.r. (= bez roku; brak roku wydania).
   4. Jeśli w nazwie dwu- lub wielowyrazowej drugi wyraz lub któryś z następnych rozpoczyna się od samogłoski, to skrót tej nazwy ma kropkę po skrócie każdego wyrazu, np.

      b.u. (= bez uwag), m.in. (= między innymi), n.e. (= naszej a. nowej ery), c.o. (= centralne ogrzewanie), p.o. (= pełniący obowiązki), o.o. (= ograniczona odpowiedzialność).

   5. W skrótach obcych nazw wielowyrazowych zasadniczo kropkę stawia się po każdym wyrazie, np.

      a.t. (= łac. a tergo — od tyłu, ułożony w porządku alfabetycznym ostatnich liter wyrazów), a.c. (= łac. anno currente — w roku bieżącym), a.i. (= łac. ad interim — tymczasowo, zastępczo), a.m. (= łac. ante meridiem — przed południem), e.i. (= łac. eo ipso — tym samym, dlatego), l.c. (= łac. loco citato — w miejscu cytowanym), o.c., op.cit. (= łac. opus citatum, opere citato — dzieło cytowane, w cytowanym dziele),
      ale: ac (= łac. a capite — od głowy, od początku wiersza), at (= atmosfera techniczna — jednostka ciśnienia).

   6. Stawia się kropkę po skrótach obcych jednostek monetarnych, np.

      dol. (= dolar), kop. (= kopiejka), kor. (= korona), pes. (= peseta).

   7. Nie stawia się kropki po skrótach polskich jednostek monetarnych: zł (= złoty), gr (= grosz).
   8. Nie stawia się kropki po skrótach jednostek miar i wag (mają one przeważnie charakter międzynarodowy), np.

      a (= ar), dag (= gekagram), g (= gram), ha (= hektar), kg (= kilogram), kp (= kilopond), m (= metr), l (= litr).

   9. Nie stawia się kropki po skrótach składających się z pierwszej i ostatniej litery wyrazu skróconego, jeśli ten skrót użyty jest w mianowniku, np.

      dr (= doktor), nr (= numer), wg (= według).

      Również nie stawia się kropki po skrótach składających się z pierwszej i ostatniej litery oraz jednej z liter środkowych oznaczających spółgłoskę, np.

      mgr (= magister), mjr (= major), płk (= pułkownik).

      1. Stawia się kropkę, jeśli tego typu skrót użyty jest w innym niż mianownik przypadku, np.

         Podaj to dr. Nowakowi. Nie zdałem egzaminu u dr. Nowaka. Byłem na spotkaniu z mgr. Kwiatkowskim. Wyrażał się dobrze o płk. Kowalskim. Czytałem ten artykuł w drugim nr. "Poradnika Językowego".

         Zamiast stawiania kropki po skrótach w przypadkach zależnych możemy je zapisać w takiej formie:

         Podaj to drowi Nowakowi. Nie zdałem egzaminu u dra Nowaka. Byłem na spotkaniu z mgrem Kwiatkowskim. Wyrażał się dobrze o płku Kowalskim. Czytałem ten artykuł w 2. nrze "Poradnika Językowego".

      2. Po skrótach tego rodzaju odnoszących się do kobiet kropki nie stawiamy, np.

         Podaj to dr Nowak. Nie zdałem egzaminu u dr Nowak. Byłem na spotkaniu z mgr Kwiatkowską.

      3. Dla oznaczenia liczby mnogiej zapisujemy skrót dwa razy bez stawiania kropek, np.

         dr dr (= doktorowie), mgr mgr (= magistrzy), mjr mjr (= majorowie).

         Uwaga. Skróty te możemy zapisać także w takiej formie: drowie, drzy (= doktorowie, doktorzy), mgrzy, mgrowie (= magistrzy, magistrowie), mjrowie (= majorowie).
         W przypadkach zależnych albo używamy form typu drów, mjrach, albo stawiamy kropkę po każdym skrócie (i nie oddzielamy tych skrótów przecinkiem), np. Wysłuchano opinii dr. dr. Jana Wróbla i Zbigniewa Zięby.
   10. Nie stawia się kropki po skrótach używanych w matematyce i fizyce (mają one charakter międzynarodowy), np.

       A (= amper), cos (= kosinus), cosec (= kosekans), log (= logarytm), P (= puaz), R (= rentgen), s (= droga), t (= czas), v (= prędkość).

   11. Nie stawia się kropki po symbolach nazw pierwiastków chemicznych (mają one charakter międzynarodowy), np.

       Ac (= aktyn), Ra (= rad), P (= fosfor).

   12. Nie stawia się kropki po skrótach nazw gwiazdozbiorów i ksiąg biblijnych, np.

       UMa (= łac. Ursa Maior — Wielka Niedźwiedzica), UMi (= łac. Ursa Minor — Mała Niedźwiedzica), Com (= łac. Coma Berenices — Warkocz Bereniki), Ag (= Księga Aggeusza), Am (= Księga Amosa).

   13. Nie stawia się kropki po większości skrótów wojskowych, np.

       ckm (= ciężki karabin maszynowy), rkm (= ręczny karabin maszynowy), pm (= pistolet maszynowy).

   Uwaga. W pisowni skrótów nie należy używać znaków nieliterowych, np. Sulejów n/Pilicą zamiast Sulejów nad Pilicą albo Sulejów n. Pilicą. Należy także unikać zapisów w/g, d/s zamiast wg, ds. albo według, do spraw. Wyjątkiem są tu skróty określające rodzaje statków typu M/s a. m/s (= ang. motor ship — statek motorowy).

2. Skrótowce

   1. Kropka w pisowni skrótowców
      W skrótowcach rodzimych i obcych przyswojonych nie stawiamy kropki, np. FSO, UJ, USA (mimo ang. U.S.A.), PS (mimo łac. P.S.), PZMot, MKOl.
   2. Wielkie i małe litery w pisowni skrótowców
      
      1. Skrótowce literowe i głoskowe piszemy w całości wielkimi literami:

         UW, GOPR, PAN, MEN, NOT, LOT,
         ale: miejscownik od skrótowców LOT, NOT przybiera postać Locie, Nocie, a więc tylko pierwsza litera jest wielka.

      2. W innych rodzajach skrótowców (grupowych, mieszanych, nietypowych) albo wszystkie litery są wielkie, albo wielka jest tylko pierwsza litera; zależy to od przyjętego zwyczaju, narzuconego przez właściciela nazwy:

         TORKAT, TORWAR, GASPOL;
         Pafawag, Desa, Hortex a. HORTEX, Investbank.

      3. Jeśli skrótowiec zawiera litery oznaczające przyimek lub spójnik, piszemy je małą literą:

         SPATiF, WSiP, KiW, RdR (= Ruch dla Rzeczypospolitej).
         

      4. Jeśli wewnątrz skrótowca występują inne litery oznaczające głoski wewnątrzwyrazowe, piszemy je także małą literą, np.

         PZMot (= Polski Związek Motorowy), SdRP (= Socjaldemokracja Rzeczypospolitej Polskiej);
         DzURP (= Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej), DSzW (= Dzielnicowy Sztab Wojskowy), WSzW (= Wojewódzki Sztab Wojskowy).

      5. Jeśli w skrótowcu występuje dwuznak ch, to pisze się go w formie następującej: wielkie C i małe h, np.

         ZChN, ChRL, BCh.

   3. Pomijanie w skrótowcach niektórych elementów występujących w pełnych nazwach:
      1. w skrótowcu może być pominięty przyimek, np. BBWR (= Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem), TOZ (= Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami);
      2. w skrótowcu zawsze pomijamy przecinek lub łącznik, np. MOŚZNiL (= Ministerstwo Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa), AGH (= Akademia Górniczo-Hutnicza);
      3. z dwuznaków literowych rz, sz, cz i trójznaku dzi oznaczających jedną głoskę pozostawiamy w skrótowcu tylko pierwszą literę, np. RP (= Rzeczpospolita Polska), WSP (= Wyższa Szkoła Pedagogiczna), PCK (= Polski Czerwony Krzyż), MDM (= Marszałkowska Dzielnica Mieszkaniowa);
         Wyjątki: DzURP (= Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej), DSzW (= Dzielnicowy Sztab Wojskowy), WSzW (= Wojewódzki Sztab Wojskowy — w odróżnieniu od WSW = Wojskowa Służba Wewnętrzna).
      Zawsze jednak zachowujemy w skrótowcach dwuznak ch, np. ChRL, ZChN, BCh. Litera c pełni w skrótowcach inne funkcje: oznacza spółgłoskę [c] — CPN oraz spółgłoskę [cz] — PCK.

3. Oznaczanie odmiany skrótowców. Zasady ogólne

   1. Jeśli skrótowiec się odmienia, zaznaczamy to w pisowni w następujący sposób: GOPR-u, GOPR-em; KOR-u, KOR-owi; do PAN-u, czyli końcówkę fleksyjną piszemy zawsze małą literą i oddzielamy ją od tematu łącznikiem;
   2. Jeśli skrótowiec ma charakter rzeczownika i kończy się małą literą, to przed końcówkami fleksyjnymi nie stosuje się łącznika, np. Cepelia, Cepelię, o Cepelii; Elektrim, Elektrimu, o Elektrimie; Desa, do Desy, w Desie.

4. Pisownia skrótowców. Zasady szczegółowe

   1. Końcówkę fleksyjną po spółgłoskach twardych piszemy małą literą i oddzielamy od tematu łącznikiem: do RFN-u, w PSL-u.
   2. Po spółgłoskach miękkich oznaczanych dwuznakami, np. mi, ni, fi, piszemy: o WAM-ie, w PAN-ie, o ZChN-ie, w RAF-ie.
   3. Skrótowce typu GOPR, KOR w przypadkach zależnych przybierają następującą postać: do KOR-u, do GOPR-u, ale w KOR-ze, w GOPR-ze, czyli pojawiające się rz zapisujemy jako R-z.
   4. Pojawiające się w zakończeniu dź zapisujemy jako D-zi: w SAPD-zie (= System Automatycznego Przetwarzania Danych).
   5. Skrótowce zakończone literą Z wymawianą jako [zet], np. ONZ, [o-en-zet], MSZ [em-es-zet], zapisujemy w odmianie następująco: ONZ, do ONZ-etu, w ONZ-ecie; MSZ, do MSZ-etu, w MSZ-ecie.
   6. Skrótowce zakończone na T i Ł przybierają w odmianie następujące postaci: GOT, GOT-u, o Gocie; LOT, LOT-u, o Locie; NOT, NOT-u, o Nocie; ZIŁ, ZIŁ-u, o Zile. W miejscowniku wielką literę piszemy tylko na początku, a końcówki fleksyjnej nie oddzielamy od tematu łącznikiem.
   7. Skrótowce zakończone w mianowniku liczby pojedynczej na -x przybierają w przypadkach zależnych rodzime zakończenie: -ks-: Hortex, do Horteksu, w Horteksie; Pewex, z Peweksu, w Peweksie.
   8. Odmianę zakończonych na -A skrótowców typu EFTA, SABENA zapisujemy w dwojaki sposób:

      Efta, Efty, Efcie, Eftę; Sabena, Sabeny, Sabenie, Sabenę;
      EFTA, EFT-y, Efcie, EFT-ę; SABENA, SABEN-y, SABEN-ie, SABEN-ę.

   9. Skrótowce typu MKOl, PZMot zapisujemy w odmianie następująco: MKOl-u, MKOl-owi, MKOl-em; PZMot-u, PZMot-owi, PZMot-em, PZMocie.

Skrót klawiszowy

Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

 

 

 

 Skróty klawiszowe w Firefoksie 3.0

Skrót klawiszowy  – połączenia dwóch lub więcej klawiszy, najczęściej CTRL, ALT, SHIFT i klawisza numerycznego lub znaku literowego, umożliwiające wykonanie jakiejś opcji używanego programu. Użycie skrótów klawiszowych znacznie przyspiesza lub ułatwia wykonywanie wielu czynności. Interesującym przykładem mogą być gry komputerowe, w tym m.in. StarCraft. Podstawą warsztatu w tej grze jest opanowanie wszystkich dostępnych skrótów klawiszowych, a w grze tej kluczem do sukcesu jest szybkie podejmowanie decyzji.
Skróty klawiszowe można podzielić na systemowe i programowe:

• Skróty systemowe - uzależnione od właściwości systemu operacyjnego, w jakim pracujemy i funkcjonują tak samo, niezależnie, od używanego programu (np. CTRL + C lub CTRL + A).
• Skróty programowe - są charakterystyczne dla konkretnego programu. Naciśnięcie określonego układu klawiszy wywołuje specyficzne reakcje, ale tylko w tym programie. Naciśnięcie tych samych kombinacji klawiszy w innym programie może powodować zupełnie inne efekty.

I G K

I



IRU - Międzynarodowa Unia Transportu Drogowego. Organizacją której członkami są zrzeszenia transportowe z poszczególnych krajów. Takie transportowe ONZ siedzące w Genewie.

ITD - Inspekcja Transportu Drogowego. Nowa wzbudzająca wiele emocji formacja na polskich drogach przeznaczona do kontroli kierowców i ich pracodawców. Posiadają uprawnienia takie jak policja a nawet większe.



G



GW - masa całkowita pojazdu (kg).



K



KW - masa własna w [kg].

kW - moc maksymalna [kW].

KM - moc maksymalna [KM].

E

E



ASR - zapobiega ślizganiu się kuł podczas ruszania na śliskiej nawierzchni.

Element uruchamiania hamulca najazdowego przyczepy - dźwigienka zaworowa, włączająca hamulec najazdowy na krętych drogach i przy dużych spadkach poziomu drogi, kiedy występuje nacisk dyszla przyczepy na ciągnik.

Elementy przełączające - automatyczne skrzynie biegów funkcjonują na zasadzie tzw. elementów przełączających. Są nimi: hydrauliczne sprzęgło wielopłytkowe, mechanizm wolnego koła i hamulec taśmowy.

Emisja zanieczyszczeń - w spalinach silnika z zapłonem iskrowym znajdują się substancje szkodliwe: tlenek węgla, tlenki azotu i nie spalone węglowodory. Ilość emitowanych zanieczyszczeń zależy od jakości spalania, pojemności skokowej i obciążenia silnika. Dopuszczalne maksymalne wartości emisji zanieczyszczeń są określone ustawowo. W celu zachowania tych norm stosuje się katalizatory.

D

D



DBL - kontrola ciągłego hamowania.

Deska rozdzielcza - mieści przyrządy, elementy obsługi samochodu, półki i schowki.

Doładowanie niskociśnieniowe - w silnikach Diesla wyróżnia się doładowanie nisko lub wysokociśnieniowe. Doładowanie niskociśnieniowe jest stosowane w silniku o normalnej mocy. Ciśnienie doładowania wynosi ok. 2,5 bara, co zwiększa moc nawet o połowę.

Doładowanie spiętrzone - jest to odmiana zwiększania mocy silnika za pomocą turbosprężarki. Spaliny ze wszystkich cylindrów są wspólnie doprowadzane do turbiny.

Doładowanie uderzeniowe - odmiana zwiększania mocy silnika za pomocą turbosprężarki, polegająca na doprowadzeniu spalin z poszczególnych cylindrów do turbiny od dzielnie, dzięki czemu ich energia jest lepiej wykorzystana.

Dromader - niewielka konstrukcja skrzynkowa za kabiną kierowcy, a przed sprzęgiem naczepy.

Dysza wtryskowa samostartu - system wtrysku alkoholu do sprężarki powietrza, zapobiegający jej zamarzaniu w niskich temperaturach.

Dyszel przyczepy - umocowany do podwozia przyczepy metalowy drąg, którego pierścień jest zawieszany na haku sprzęgu ciągnika.

Dźwignia hamulca postojowego - uruchamiana przez kierowcę dźwignia manualna z funkcją pamięci, włączająca pneumatyczny hamulec postojowy.

Dźwignia hamulca ręcznego - dźwignia w zasięgu ręki kierowcy, działająca na je den z układów hamulcowych.

Dźwignia rozpieracza krzywkowego - dźwignia wspomagania hamulców w przekładni hamulcowej, sterująca rozpieraczem krzywkowym.

C

CB - źródło łączności w trasie

Chłodnica oleju - znaczne rozgrzanie oleju zmniejsza jego właściwości smarujące i chłodzące. Dlatego stosuje się chłodnice oleju.

Chłodnica powietrza doładowującego - jest stosowana w silnikach z turbodoładowaniem, celem zwiększenia ich mocy. Zagęszczenie powietrza w turbosprężarce powoduje wzrost jego ciśnienia i temperatury. Aby nie dostawało się ono do cylindrów w zmniejszonej ilości, powietrze po sprężeniu jest chłodzone.

Chłodzenie powietrza doładowującego - powietrze doładowujące może być chłodzone płynem chłodzącym silnika albo powietrzem atmosferycznym. Przy chłodzeniu powietrzem oczekiwany efekt schłodzenia następuje dopiero przy wyższych prędkościach. Jednak w przypadku cię żarówek maksymalna moc ma zastosowanie także przy wolnej jeździe. Dlatego chłodnica powietrza doładowującego jest wentylowana przez nawiew zamontowany przed chłodnicą płynu chłodzącego silnik.

Ciągnik bliskiego zasięgu - ciągnik drogowy do transportu kilku naczep w obrębie miasta i na terenach podmiejskich.

Ciągnik dalekobieżny - ciągnik drogowy użytkowany na trasach długich i bardzo długich, wyposażony w kabinę sypialną.

Ciągnik komunikacji liniowej - ciągnik drogowy przemierzający stałe trasy - średnie i długie.

Ciągnik siodłowy podwójny - kombinacja ciągnika siodłowego i dwóch naczep.

Ciągnik z naczepą - zespół ciągnika siodłowego i naczepy. Ciągnik siodłowy jest wyposażony w specjalne urządzenie do osadzenia naczepy. Naczepa to pojazd bez silnika. Część jej ciężaru jest przenoszona na ciągnik.

Ciężar całkowity, dopuszczalny - maksymalny ciężar całkowity pojazdu, określony w kodeksie drogowym.

Ciężar użyteczny - maksymalny ciężar ładunku, przy zachowaniu dopuszczalnego obciążenia poszczególnych osi i ciężaru całkowitego.

Ciężar własny - cięż pojazdu do eksploatacji - z wymaganą ilością płynu chłodzącego, zbiornikiem paliwa napełnionym co najmniej w 90 procentach, gaśnicą, kołem zapasowym, standardowym wyposażeniem w części zamienne, kIinami pod koła i standardowym zestawem narzędzi. W przypadku ciężarówek dolicza się 75 kg jako wagę ciała kierowcy.

Ciężarówka ze sprzęgiem przyczepy - ciężarówka ze sprzęgiem, instalacjami hamulcowymi i elektronicznymi, przystosowana do ciągnięcia przyczepy.

Ciśnienie alarmowe - minimalne ciśnienie w układzie hamulcowym, po wodujące włączenie alarmu.

Ciśnienie oleju - do skutecznego smarowania łożysk w silniku jest potrzebna odpowiednia ilość oleju pod odpowiednim ciśnieniem.

Cylinder hamulcowy kota - w hamulcach hydraulicznych ciśnienie wytworzone przez pompę hamulcową jest doprowadzane prze wodami do cylindrów hamulcowych poszczególnych kół. Tłoki, uruchamiane pod ciśnieniem w cylindrach, aktywizują hamulce.

Czop siodła - sworzeń sprzęgu naczepy, zwany też czopem głównym. Służy do zawieszania naczepy na wózku skrętnym ciągnika siodłowego.

Czujnik ciśnienia - sonda, reagująca na ciśnienie gazu lub cieczy i włączająca sygnał elektryczny przy osiągnięciu odpowiedniej wartości. Niektóre czujniki reagują na spadek ciśnienia w obiegach pneumatycznych lub hydraulicznych, inne aktywizują się przy przekroczeniu dopuszczalnej temperatury cieczy chłodzącej lub spadku temperatury oleju.

B

	B   bardzo b. bardzo dobry bdb, bd before Christ BC [ang. przed Chrystusem] belgijski belg. bez daty b.d. [o dokumencie] bez liczby pojedynczej blp., blp bez miejsca b.m. [o dokumencie] bez podpisu b.p., niesygn. [o dokumencie] bez roku b.r. [o dokumencie] bez uwag b.u. Biblioteka Narodowa BN bieżącego miesiąca bm. bieżący rok br. biskup bp błogosławiony bł. błogosławionej pamięci błp. botanika bot. były b. = ubiegły, miniony, dawny

Cześć.. A

CZEŚĆ!!!

To mój pierwszy post u tego bloga a 3 blog....

Ten blog jest o tematyce skrótów.

 Na forum - jak i w grze - ludzie często stosują wszelkie skróty.
W tym temacie postaram się zebrać jak najwięcej takich popularnych skrótów.  

A

Admin - zdrobnienie słowa: administrator.
Akademia - gildia, do której dochodzą gracze, którzy nie spełniają wymagań głównej gildii (akademię zakłada zaufana osoba liderowi 'głównej gildii', w przypadku braku miejsc dla słabszych graczy)
Atk - potocznie atak.
AFK - (ang. Away From Keyboard - z dala od klawiatury) osoba nie przebywająca przed komputerem lecz zalogowana.

CODZIENNIE PISANE SĄ SKRÓTY OD A-Z DOPISZE TEŻ POŁOWĘ Z GIER NP WL ITP....

JEŚLI GRACIE NA JAKIEJŚ GRZE A NIE WIECIE   JAKIE SĄ SKRÓTY?

PISZCIE DO MNIE NAPEWNO ODPISZE!!